Verhuis stadsdiensten naar Blairon: de uitgangspunten zijn verkeerd

De gemeenteraad heeft het begrotingskrediet nog niet vastgelegd: er is nog steeds niets definitief beslist.

Elke inwoner van Turnhout is betrokken: nochtans werd hij niet geraadpleegd. Is dit uw “permanente dialoog”?

Ons beleid, dat de mond vol heeft over stadskernontwikkeling, gaat zelf de grootste dienstverlening uit deze kern wegtrekken.

Er is geen vergelijkende studie van de verschillende alternatieven.

Er is geen zicht op de totale financiële kost; er moet zelfs nog een bouwprogramma geschreven worden!

Onze ambtenaren krijgen de beslissing medegedeeld: het kader wil niet meewerken; er heerst grote gelatenheid.

Vandaar: verhuis de academies naar Blairon en laat het Stadhuis op de Markt blijven!!!

“De gemeenteraad dient zijn taak van hoogste beslissingsorgaan op een volwassen wijze te kunnen opnemen”. Ik citeer onze burgemeester in zijn beleidsverklaring.

In het dossier van de verhuis van de administratieve diensten wordt de gemeenteraad in elk geval volledig buiten spel gezet. Hoewel de gemeenteraad de volle bevoegdheid heeft over onroerende goederen van de stad, is er over enige democratische besluitvorming hier totaal geen sprake.

De stelligheid, waarmee sommige schepenen de verhuis naar Blairon verkondigen als een feit, als een definitieve beslissing, staat in schril contrast met het buitenspel zetten van de gemeenteraad, de enige bevoegde instantie.
Wat is er tot nu toe gebeurd?

Het college beslist in juli 2001 “principieel akkoord te gaan om een verhuis van de stedelijke administratieve diensten naar Blok B in Blairon ernstig in overweging te nemen en deze bij prioriteit op alle andere denkpistes verder te onderzoeken op al zijn aspecten. De ambtelijke werkgroep huisvesting krijgt de opdracht om concrete voorstellen terzake uit te werken, zowel op het vlak van de stedelijke organisatie, de mogelijke financieringsformules als de procedure voor de opmaak van een mogelijk bouwprogramma”.

Nadien is deze werkgroep nog 1-maal bijeengekomen, m.n. op 6 augustus 2001.

Niettemin wordt er in december 2001 nog een ontwerp lastenboek goedgekeurd voor advies bij de inrichting …”. Het project wordt echter niet toegewezen.

Een half jaar later volgt dan de begrotingswijziging 2002 met daarin de 3,7 mio euro voor Blairon. Het is wel opvallend dat onze schepen van financiën zijn eigen gouden regel met de voeten treedt: er komen geen dossier op de begroting, die niet af zijn. Er is geen bouwprogramma, er is geen vergelijking van de verschillende financieringsformules, er is nog geen resultaat van de studie over de stedelijke organisatie. Pittig detail: nog steeds heeft de gemeenteraad zich niet kunnen uitspreken.

Vandaag krijgen we hetzelfde dossier voorgeschoteld als een jaar geleden: de stad zal een waakhond benoemen, die de architect van de aannemers moet in het oog houden. En dit is goed. Maar nog steeds is er geen formele beslissing. We gaan dus iemand aanstellen zonder dat er een dossier is. Het bedrag dat op deze opdracht gekleefd is ligt net beneden de grens, die nog bij onderhandelingsprocedure kan toegekend worden. Het is dus niet gestoeld op enige kennis omtrent de kost van de opdracht, maar enkel met de bedoeling van de toewijzing in de hand te kunnen houden. Wat gaat U doen als dit onvoldoende is. Hoe gaat U argumenteren als de uiteindelijke dienstverlener vindt dat hij genoeg gedaan heeft voor zijn geld?

Dit is het enige dat tot nu toe gebeurd is: er is dus nog steeds niet beslist, ondanks alles wat verteld wordt. Alleen de toewijzing van het begrotingskrediet voor het einde van dit jaar maakt de verhuis definitief. Tot dan kan alles nog teruggeschroefd worden.

Vandaar mijn poging vandaag om alsnog een publiek debat te starten over de wenselijkheid van deze verhuis.

Het eerste argument is“de klant”. Ons uitgangspunt moet de klant zijn. Nergens in dit traject werd hij gehoord. Turnhout, dat alom bekend stond om zijn uitgebreide inspraak, neemt een beslissing, die elke burger raakt, zonder in deze 1 inspraakmoment te organiseren. Ik lees in uw beleidsnota, schepen Stijnen, dat we niet meer mogen spreken over inspraak, maar wel permanente dialoog onder de noemer communicatie. Dit moet leiden tot een betere participatie van de bevolking bij het stedelijk beleid. U kiest ervoor dit overleg te organiseren “rond projecten in de woon- en leefomgeving van buurten en straten, rond kleine of grote projecten op stedelijk of wijkniveau”. Welnu dit lijkt mij een groot project op stedelijk niveau; ik daag U uit: waar is uw permanente dialoog bij het tot stand komen van deze beslissing?

Binnen de stadskernontwikkeling was volgens de beleidsnota van schepen Van Even “de voortdurende dialoog met de handelaars via het centrummanagement” een concrete doelstelling. Mogen wij dan ook van hen een advies in deze verwachten?

Hoe is het mogelijk dat een bestuur dat de mond volheeft over stadskernvernieuwing de belangrijkste dienstenactiviteit uit die kern gaat wegtrekken. Ik vraag U even abstractie te nemen van de opportuniteit die Blairon biedt en na te gaan of een verhuis naar de periferie een goede zaak is.

Laat ons dan eens zien welke projecten er nog geweest zijn:

* we hebben het provinciegebouw kunnen kopen: we hebben het niet gedaan.
* We hebben op onze binnenkoer een technische blok kunnen bouwen: we hebben het niet gedaan.
* We hebben met Clerinco de Warandestraat kunnen ontwikkelen: we hebben het niet gedaan.
* We zijn niet op Houet’s uitnodiging ingegaan om samen met samen iets à la “Sint_jacobsmarkt” te ontwikkelen
* We kunnen op Brepols verder werken: we hebben het niet gedaan.

Ik som zomaar 5 alternatieven op, die allemaal uitgewerkt werden. Die ons toelaten de diensten in het centrum te houden. Die ons toelaten effectief aan stadskernvernieuwing te doen. Waarom wordt deze afweging niet gemaakt? En Mr Haegeman, het betreft hier in vier van de vijf gevallen dossiers, die meer af zijn dan uw huidige voorstel.

Waar vind ik de  vergelijkende studie, die deze lokaties tegen mekaar afweegt?

Waar is het antwoord van de vragen, die het College aan de werkgroep huisvesting stelde?

Waar zijn resultaten van het onderzoek van de verschillende denkpistes?

Vanwaar komen die mysterieuze 5000 m²? Niet toevallig de helft van blok B bij Blairon.

Vanwaar die 150 mio bef: niet toevallig de renovatieprijs van Blairon.

Wie zegt dat dit voldoende is, of teveel, of te weinig?

Maar vooral, wat gaat dat ons kosten: fysische verhuis, vernieuwing, bekabeling, parkeren, zonwering, meubilair (op maatwerk). Ik kan U snel voorberekenen, zoals ik op de commissie deed, dat dit ons sowieso het dubbele gaat kosten.

Ten tweede moet dan ook nog het Stadhuis terug “ingevuld” worden: een nieuwe ontvangst/receptieruimte, de herlokalisatie van het archief; dat kost geld. U spreekt van het sociaal huis, de werkwinkel, de woonwinkel, het huis van de ondernemer; allemaal initiatieven, die hier onderdak kunnen vinden. Allemaal ook initiatieven met een belangrijke loketfunctie, waarvan U vindt dat deze in het huidige stadhuis niet goed kan gerealiseerd worden!

Geachte collegae raadsleden, mag ik U en vooral mijn collegae van de meerderheid vragen van a.u.b. toch uw schepenen naar de concrete cijfers te vragen voor U volgende maand de vastlegging gaat goedkeuren.

Ik ga nog wat verder. In het begin was er een matig enthousiasme bij de ambtenarij. Ik zeg matig, omdat de twee vergaderingen, die werkgroep huisvesting vorig jaar gehouden heeft slechts de helft van de mensen aanwezig waren en dan nog van wisselende samenstelling. Ondertussen hebt U een stuurgroep benoemd: twee kaderleden wensen niet deel te nemen. Het afdelingshoofd personeel is niet gevraagd

Er werd door de vormingsdienst een programma voor de diensthoofden georganiseerd rond de verhuizing: slechts één derde van de diensthoofden namen deel.

Het personeel reageert gelaten op een beslissing, die volledig boven hun hoofden werd genomen.

Vandaar dat AGALEV graag een compromis wil lanceren.

Het is voor ons duidelijk dat nu een beslissing nemen een historische flater zou zijn. Ik wil dit vergelijken met de afbraak van het oude stadhuis in 1962! Ook toen waren er stemmen om dit niet te doen. Toch besliste het bestuur om door te gaan en nu hebben we er allemaal spijt van. Pas toch op dat nu niet hetzelfde gaat gebeuren. Er zijn teveel onzekerheden, te veel onduidelijkheden en er is te weinig overleg: politiek, met de bevolking en met de ambtenarij.

Anderzijds zijn wij wel gevoelig aan ons engagement t.o.v. Blairon en appreciëren wij de inspanningen van Mr Haegeman om dit financieel moeilijk dossier in rechte banen te leiden.

Er is nog altijd de verzuchting van de beide academies. We hebben in de tijd door schepen Vos een studie laten maken, waarbij de kazerne Blairon werd onderzocht als locatie voor beide kunstacademies. Toen spraken we nog over Blok E. In elk geval het resultaat was positief: Blairon is geschikt voor de huisvesting van de academies.

Laat ons daarom deze 3,7 mio €  besteden aan de aankoop van een halve blok in Blairon en deze laten inrichten voor de academies. Het zal ons veel minder kosten: minder bekabeling, minder overhead, geen verhuiskosten van kantoren, ICT, minder parkeerproblemen, …

Met de verkoop van wat dan leegkomt Amival, Gemeentestraat, Kerkplein kunnen we de eerste bijdrage maken voor ons “verhuisfonds”. Dit verhuisfonds is onze bijdrage in de publiek-private samenwerking, die we in Brepols gaan uitwerken, samen met het stadsvernieuwingsfonds van minister Van Grembergen: we blijven in het centrum, met 700 parkeerplaatsen, met een voorbeeldproject van stadskernvernieuwing, vlakbij het Stadhuis: dit is wat we een win-win situatie noemen. Maar het mag ook Sint Jacobsmarkt worden of hier blijven, als de alternatieven maar ernstig worden afgewogen.

Geachte leden van meerderheid en geachte schepenen, zeg mij wat ik moet doen om U hierover ernstig te laten nadenken. Geef deze piste een kans. Laat a.u.b. uw diensten dit eerst onderzoeken, voor we ons in een avontuur storten, waarvan we niet weten waartoe het ons zal leiden. Het dossier is nog niet rijp, de uitgangspunten zijn verkeerd. Laat U niet leiden door de opportuniteit, maar ga op een ernstige wijze de behoefte na, peil dan naar de mening van uw klant en uw ambtenaar en leg dan uw begroting vast i.f.v. wat het voorgaande oplevert.