Ziekenhuis: 2de fusieprotocol!
Wat hier voorligt is een politiek compromis en voor ons en vele anderen nog te onduidelijk.
Ik begin met punt 4: “dat alle besprekingen met het AZ Sint Jozef dienen te verlopen via de geëigende kanalen”. Mogen wij ons afvragen waarom een evidentie nog eens in dit protocol moet herhaald worden? Het is blijkbaar nodig dat de voorzitter van het OCMW en de directeur van het Ziekenhuis dit expliciet laten opnemen omdat er teveel aan “achterkamertjespolitiek” wordt gedaan. Dit hebben wij al gehekeld in onze tussenkomst op de laatste gemeenteraad van juni. AGALEV begrijpt niet met welk mandaat de voorzitter van CD&V aan de fusiebesprekingen deelneemt. Hij is geenszins een afgevaardigde van de gemeenteraad en nergens hebben wij in de collegebesluiten een beslissing gevonden, waarbij deze benoemd wordt als onderhandelaar voor de Stad. Dit soort “geregel” moet afgelopen zijn. Het college kan bij de onderhandelingen beroep doen op deskundigen voor technische toelichting. Graag vernam ik van het College in welke deskundige hoedanigheid deze persoon door hen werd aangezocht?
Het moet duidelijk zijn dat in een democratisch controleerbaar bestuur zoals het onze, regelmatig terugkoppeling is naar de gemeenteraad. Bij de bespreking van het protocol, dat Agalev mee ondersteunde, werd ons beloofd dat op regelmatige wijze de fracties ingelicht zouden worden over de diverse stappen. Dit is in de afgelopen 2,5 jaar 3 keer gebeurd en de laatste keer onder druk van directie en personeel van het Ziekenhuis, die alarm luidden over de toegevingen van de Stad. Agalev vraagt aan het College een systematische toelichting over de vorderingen van de besprekingen en dit in openbare vergadering van commissie 2, die sowieso al wat meer mag samengeroepen worden.
Aan puntje 4 wil ik verder nog toevoegen dat niet alleen de besprekingen moeten verlopen via de geëigende kanalen, maar dat ook de informatieverstrekking aan het personeel moet verlopen via de geëigende kanalen. Eén of 2 keer is er zo’n blaadje geweest. Als jullie ooit een niet-paritaire fusie gaan moeten verdedigen dan zal er veel en duidelijk moeten gecommuniceerd worden!
Ik kom nu terug op punt 1: dat een fusie op paritaire basis de beste optie is, maat omwille van de financiën, nu niet haalbaar. We zijn het erover eens dat een paritaire fusie in elk geval voor de Stad het beste is: daar zijn wij het volmondig mee eens. Hoe langer hoe meer wordt het duidelijk dat het College dit dossier vervelend vindt en er vanaf wil. Het Ziekenhuis is plots ballast geworden. Jarenlange de-investering en onbekwame leiding heeft ertoe geleid dat de laatste 2 jaren verlieslatend zijn. De schrik zit er nu diep in en we moeten het zo snel mogelijk kwijt.
Als Agalev achter de fusie-idee staat dan is dat omdat het ons de mogelijkheid geeft een kwaliteitsvolle regionale dienstverlening uit te bouwen. Wij menen ook dat de open cultuur van het OCMW en de managementstijl en de betere dokterscontracten van Sint Jozef complementair zijn en in één grotere structuur een duidelijk meerwaarde kunnen hebben. Dit kan enkel gerealiseerd worden in een paritaire fusie. In een overname of opslorping of niet paritaire fusie zal het duidelijk zijn dat de overnemer de sfeer bepaalt.
Het personeel blijft in grote onzekerheid. Het is stilaan duidelijk. Er wordt gesproken van actie voeren. Nog maar enkele maanden na de affaire van de maaltijdcheques, waarbij het ziekenhuispersoneel werd gediscrimineerd t.o.v. het overige stadspersoneel, moesten ze einde juni van huneigen directie vernemen dat de Stad andere plannen had en krijgen ze daar vandaag bevestiging van. Dit document zal de spanning en de onzekerheid niet wegnemen. Integendeel. U kent hun vragen. Het gaat niet enkel om het behoud van het statuut, maar wel om de werkcultuur. Zullen zij evenveel kansen krijgen als de Sint-Jozef medewerkers in een onevenwichtige raad van bestuur? Hoe lang zal het duren voor een eerste sanering gebeurt en wie garandeert dan de objectiviteit van de beslissingen?
De kliniek is er handig in geslaagd om het ganse fusieverhaal te reduceren tot een financieel dossier. De Stad heeft geen geld en dus dringt een overname zich op. Er is ons nog nooit medegedeeld hoeveel geld de stad wel over heeft voor de fusie? En hoeveel we prioritair hiervoor kunnen reserveren van de nieuwe opbrengst van het gemeentefonds? Vorige maand hebben we nog 150 mio Bfrank opzij gezet voor de verhuis van de stadsdiensten naar Kazerne Blairon, maar er is nog nergens een potje gemaakt voor het ziekenhuis? Het protocol zegt dat elke partner in de fusie kapitaal inbrengt à rato van zijn exploitatiekost; daar kunnen wij niet omheen. Maar is het ook niet mogelijk om andere zaken te onderhandelen? Wij hebben toch oncologie, de MUG, palliatieve bedden???? Het college zou beter de pistes onderzoeken om op andere wijzen de pariteit te verwezenlijken!
Ik ga naar punt 2: onderhandelingen te starten met de geneesheren. Wel ruim laat. Dit had 10 jaar geleden moeten gebeuren. De dure dokterscontracten liggen mee aan de basis van de huidige situatie en eindelijk vangen wij signalen op dat de artsen bereid zijn dit te onderhandelen. Het geeft ons nieuwe perspectieven. Het college heeft nog einde juni een onderhoud gehad met de artsen en ons daarvan het resultaat beloofd maar nog niet meegedeeld. De artsengroep moet mede geresponsabiliseerd worden: in die zin heeft AGALEV vorig jaar nog voorgesteld om de artsen als derde partner op te nemen in de fusie i.p.v. die onzinnige constructie met twee schijn VZW ’s!
Punt 2 staat me wel aan: we hebben het al meer gezegd. Eindelijk is het Masterplan aangevat. Eindelijk zijn de nieuwe investeringen gestart. Het is nu kwestie om niet enkel het technische gedeelte te verbeteren, maar tegelijk ook de verhoging van het comfort van de patiënten aan te vatten. Daarom ook zijn wij voorstaander van de prefabs: het moet nu snel gaan. Wij zijn ervan overtuigd dat het Elisabethziekenhuis rendabel te maken is: met een nieuwe technische blok, met nieuwe en moderne kamers, met in het beheer geëngageerde artsen, met een gemotiveerd personeel, met solidair stadspersoneel en met een enthousiast politiek, die dit project stimuleert. Veel van dit lijstje is er al. Alleen heeft de politiek het zo niet gezien: die wil de zaak uitverkopen. Waarom de fusie niet bevriezen en onszelf een deadline opleggen van 3 jaar om met andere cijfers naar buiten te kunnen treden. En dan terug de besprekingen aanknopen vanuit een financieel rendabel en goeddraaiend ziekenhuis. We zullen eens zien wie dan de troeven in handen heeft.
Het siert de OCMW voorzitter, directie en personeel dat ze blijven vechten. AGALEV hoopt met haar dat dit niet tegen de bierkaai is. Wij zijn voor punt 2: onderhandelen en saneren! Wij zijn tegen punt 3: een fusie op niet paritaire basis geeft te weinig garanties aan het personeel. Een fusie op niet paritaire basis geeft te weinig garanties voor een pluralistisch karakter: zullen alle gezindheden wel aan bod kunnen komen?
Graag vragen wij de stemming van deze protocol wijziging: de punten 1,2 en 4 keuren wij goed. Punt 3 wordt verworpen.
