Onze burgemeester heeft aan het schepencollege gevraagd om in de eerstvolgende begrotingswijziging 25.000 Euro (1 miljoen frank) in te schrijven. Dit om de materiële kosten (podia, geluid, licht, tent,…) van de Vrij-Dagen te kunnen financieren. Het schepencollege is daarmee principieel akkoord gegaan.

Agalev-Turnhout heeft ‘principiële’ bezwaren bij deze beslissing. De Vrij-Dagen zijn een privé-initiatief en het mag dus geen voorkeursbehandeling krijgen. Hoe komt het dat het stadsbestuur hiervoor wel de nodige euro’s veiL heeft , terwijl er geen geld lijkt te zijn voor relatief kleine investeringen. Een voorbeeld: de jeugdraad vraagt al geruime tijd dat de zuilen waarop jeugdverenigingen hun affiches plakken, ‘afdakjes’ zouden krijgen. Nu worden de affiches bij de minste regenbui gewoon weggespoeld. Hun vraag valt in dovemansoren.

Dat het stadsbestuur waardevolle culturele activiteiten wil ondersteuenen, stoort Agalev-Turnhout niet. De Vrij-Dagen is zo’n initiatief, maar er zijn er in deze stad nog wel meer. We vernoemen de Stripgidsdagen, het filmfestival Focus op het Zuiden, het wereldmuziekfestival Open Tropen, het fotofestival Fofetu… Allen hebben een supra-regionale, soms zelfs nationale of internationale uitstraling.

Agalev-Turnhout vraagt dat het stadsbestuur een ‘verliesgarantiefonds’ in het leven zou roepen waaruit deze - en eventueel andere - initiatieven zouden kunnen putten wanneer zij om een of andere reden (slecht weer bijvoorbeeld!) de eindjes niet aan mekaar zouden kunnen knopen.

Als Turnhout zo’n fonds zou oprichten hebben wij er zelfs geen bezwaar tegen dat het bedrag dat daarvoor wordt vrijgemaakt hoger zou liggen dan de 25.000 Euro die nu toegezegd zou worden aan de Vrij-Dagen.

Tenslotte ligt het voor de hand dat risicovolle, avontuurlijke en minder commerciële initiatieven positief gediscrimineerd moeten worden in vergelijking met initiatieven die artistiek ‘op veilig’ spelen. Zoniet creëert het Turnhoutse stadsbestuur een oneerlijke concurrentie in vergelijking met de commerciële amusementssector.

* Recreatiegebied op de FRAC moet naar jeugd- en sportinfrastructuur gaan.

* Agalev-Turnhout laakt voorkeursbehandeling van KV Turnhout

* Natuurwaarden, stilte en rust in stadspark moeten gevrijwaard worden

De Turnhoutse jeugd- en sportclubs leven al enkele jaren in blijde verwachting. Het stadsbestuur heeft immers beloofd dat er bij de invulling van de oude militaire domeinen (FRAC) ten zuiden van de ring, plaats zou komen voor jongeren en voor sport. En daar is dringend nood aan! Niet alleen heeft de niet-georganiseerde jeugd weinig plaats om zich te ontspannen en uit te leven (een degelijke fuifzaal is er bijvoorbeeld niet), bovendien zijn de noden van de bloeiende Turnhoutse jeugdverenigingen zeer groot. Daarnaast kampen ook heel wat Turnhoutse sportverenigingen met infrastructuurproblemen. De Frac is een droomlocatie waar heel wat van die problemen kunnen worden opgelost: midden in het groen en toch vlakbij het centrum. De invulling ervan laat echter nog steeds op zich wachten. Ondertussen zijn er wel kapers op de kust die precies op de plek die voorzien was voor recreatie een saunacomplex willen uitbaten.

Agalev-Turnhout is gealarmeerd door deze berichten en zal vanavond in de gemeenteraad aan het Turnhoutse stadsbestuur vragen of er nog wel ruimte is voor jeugd en sport op de FRAC en hoe het zit met de afhandeling van de Bijzondere Plannen van Aanleg die de zone een nieuwe bestemming moeten geven.

Het getalm van het Turnhoutse stadsbestuur in het FRAC-dossier steekt schril af tegen de snelheid waarmee tegemoet gekomen werd aan de vragen van KV Turnhout. De nieuwe Turnhoutse voetbalclub moet het stadion aan het Villapark verlaten en de CD&V/VLD-meerderheid bedient de club op haar wenken: in het stadspark komen een nieuwe tribune, nieuwe gebouwen en nieuwe verlichting. De Turnhoutse belastingbetaler zal het grootste deel van de investeringen moeten dragen en dat terwijl de andere sportclubs geen garanties dat ook zij evenwaardig zullen kunnen genieten van de investeringen.

Bovendien dreigt het prachtige stadspark meer en meer een sportpark te worden dat tijdens het weekeinde te kampen zal krijgen met parkeeroverlast én ‘ongemakken’ eigen aan het voetbal. Een klein lichtpunt zien we in het feit dat Turnhout, dank zij de inspanningen van Agalev-minister Vera Dua, binnenkort een stadsbos krijgt, maar dat mag geen alibi zijn om de natuurwaarden, de stilte en de rust in ons prachtige stadspark aan te tasten.

Agalev klaagt aan dat het Turnhoutse stadsbestuur zonder overleg, zonder debat in de jeugdraad, de bevoegde commissie(s) of de gemeenteraad een voorkeursbehandeling voorziet voor één Turnhoutse vereniging. Is het omdat jongeren geen stemrecht hebben en de andere sportclubs minder supporters (lees: kiezers) dan KV Turnhout, dat Koning Voetbal altijd meteen op zijn wenken bediend wordt?

Het stadsbestuur moet een deel van de FRAC-terreinen aankopen. Enkel dan kan voorkomen worden dat de zone die ingekleurd wordt als recreatiegebied een verkapte KMO-zone wordt.

De Turnhoutse jeugd- en sportclubs leven al enkele jaren in blijde verwachting. Het stadsbestuur heeft immers beloofd dat er bij de invulling van de oude militaire domeinen (FRAC) ten zuiden van de ring, plaats zou komen voor jongeren en voor sport. En daar is dringend nood aan! Niet alleen heeft de niet-georganiseerde jeugd weinig plaats om zich te ontspannen en uit te leven (een degelijke fuifzaal is er bijvoorbeeld niet), bovendien zijn de noden van de bloeiende Turnhoutse jeugdverenigingen zeer groot. Daarnaast kampen ook heel wat Turnhoutse sportverenigingen met infrastructuurproblemen. De Frac is een droomlocatie waar heel wat van die problemen kunnen worden opgelost: midden in het groen en toch vlakbij het centrum. De invulling ervan laat echter nog steeds op zich wachten. Ondertussen zijn er wel kapers op de kust die precies op de plek die voorzien was voor recreatie een saunacomplex willen uitbaten.

Agalev-Turnhout is gealarmeerd door deze berichten en zal vanavond in de gemeenteraad aan het Turnhoutse stadsbestuur vragen of er nog wel ruimte is voor jeugd en sport op de FRAC en hoe het zit met de afhandeling van de Bijzondere Plannen van Aanleg die de zone een nieuwe bestemming moeten geven.

Het getalm van het Turnhoutse stadsbestuur in het FRAC-dossier steekt schril af tegen de snelheid waarmee tegemoet gekomen werd aan de vragen van KV Turnhout. De nieuwe Turnhoutse voetbalclub moet het stadion aan het Villapark verlaten en de CD&V/VLD-meerderheid bedient de club op haar wenken: in het stadspark komen een nieuwe tribune, nieuwe gebouwen en nieuwe verlichting. De Turnhoutse belastingbetaler zal het grootste deel van de investeringen moeten dragen en dat terwijl de andere sportclubs geen garanties dat ook zij evenwaardig zullen kunnen genieten van de investeringen.

Bovendien dreigt het prachtige stadspark meer en meer een sportpark te worden dat tijdens het weekeinde te kampen zal krijgen met parkeeroverlast én ‘ongemakken’ eigen aan het voetbal. Een klein lichtpunt zien we in het feit dat Turnhout, dank zij de inspanningen van Agalev-minister Vera Dua, binnenkort een stadsbos krijgt, maar dat mag geen alibi zijn om de natuurwaarden, de stilte en de rust in ons prachtige stadspark aan te tasten.

Agalev klaagt aan dat het Turnhoutse stadsbestuur zonder overleg, zonder debat in de jeugdraad, de bevoegde commissie(s) of de gemeenteraad een voorkeursbehandeling voorziet voor één Turnhoutse vereniging. Is het omdat jongeren geen stemrecht hebben en de andere sportclubs minder supporters (lees: kiezers) dan KV Turnhout, dat Koning Voetbal altijd meteen op zijn wenken bediend wordt?

Het stadsbestuur moet een deel van de FRAC-terreinen aankopen. Enkel dan kan voorkomen worden dat de zone die ingekleurd wordt als recreatiegebied een verkapte KMO-zone wordt.

In 2001 beloofde Turnhout een voorbeeldrol te gaan vervullen inzake de uitwerking van het nieuwe lokaal cultuurbeleid. Turnhout werd uitgekozen door het ministerie van de Vlaamse Gemeenschap om met Vlaamse subsidies een experiment “lokaal cultuurbeleid” op te zetten, en kon zo reeds op 01/09/2001, dus vier maanden voor de inwerkingstreding van het nieuwe cultuurdecreet, een tijdelijke cultuurbeleids-coördinator in dienst nemen om de eerste stappen in de ontwikkeling van het integraal en geïntegreerd lokaal cultuurbeleid te zetten. Het experiment van Turnhout werd nauwlettend begeleid door deskundigen van de VVSG en zou als voorbeeld dienen voor andere Vlaamse steden. Intussen is op 1 januari 2002 het nieuwe decreet effectief in werking getreden, en ziet het ernaar uit dat Turnhout stevig achterop gaat geraken tegenover andere steden. De functie van cultuurbe-leidscoördinator is nog steeds niet voorzien in het personeelskader, en de aanwervingsprocedure is bijgevolg uiteraard nog verre van opgestart. Intussen zien we dat andere steden hiermee wel volop bezig zijn, en dat de krappe markt van potentiële en capabele kandidaten voor deze functie volop wordt bevraagd. Bovendien verspeelt Turnhout intussen ook een serieus bedrag aan subsidies, aangezien de Vlaamse Gemeenschap vanaf de effectieve aanwerving van een cultuurbeleids-coördinator door de stad een jaarlijkse basissubsidie van 50.000 EUR uitkeert, en daarbovenop nog een supplementaire subsidie van 1 EUR per inwoner aan de stad toekent voor de uitvoering van het lokaal cultuurbeleid. Deze subsidiepot staat dus ter beschikking vanaf 1 januari 2002, en hoe langer men wacht, hoe meer subsidie men uiteraard aan zich laat voorbijgaan. Heeft Turnhout deze extra subsidies voor cultuurbeleid niet nodig? Wanneer gaat de aanwerving van een cultuurbeleids-coördinator eindelijk gebeuren? Wanneer gaat Turnhout haar potentiële voorbeeldrol in het Vlaamse cultuurlandschap waarmaken?

Sara BOOGERS
Agalev Turnhout

De FRAC-site moet een nieuwe bestemming krijgen. In het verleden koos de stad er voor een gedeelte ervan om te vormen tot KMO-zone. Het andere deel zou recreatiegebied worden met ruimte voor jeugd en sport. Uiteraard is die laatste belofte zeer belangrijk voor de Turnhoutse jeugd- en sportverenigingen. Zoals ook in andere dossiers - dat van de fuifzaal bijvoorbeeld - blijft het voorlopig echter enkel bij beloften. Concrete realisaties op het terrein zijn er (nog altijd) niet! Daarom graag antwoord op volgende prangende vragen: - In welke fase zitten de BPA’s die nodig zijn om de bestemming te wijzigen? - Zullen beide bestemmingswijzigingen gelijktijdig worden doorgevoerd? Of geeft men de prioriteit aan het een of het ander? - Heeft het college al concrete plannen voor de invulling voor jeugd en sport? - Welke timing voorziet het schepencollege? Gealarmeerd door berichten over kapers, of moeten we zeggen ‘kopers’ op de kust, die plannen hebben om precies in het recreatiegebied een saunacomplex uit te baten, dringen wij erop aan dat de beloftes uit het verleden zullen worden gehonoreerd. We hopen alvast op een even wonderbaarlijke ‘oplossing’ van dit aanslepende probleem als diegene die werd uitgedokterd voor FC Turnhout.

Turnhout laat kansen liggen om Brepols te ontwikkelen. In plaats van alle inspanningen te richten op de stadskernontwikkeling, werkt het bestuur de verloedering van onze binnenstad in de hand. We hebben met Brepols een unieke gelegenheid om een aantal initiatieven te kombineren en zo stapsgewijze dit project te realiseren. Minister Van Grembergen heeft een stadskernvernieuwingsfonds, waarbinnen de eigenaar een project kan indienen voor een Brepols-studie. Een aantal plannen kunnen perfect in Brepols opgenomen worden en een eerste aanzet krijgen: de verhuis van de administratieve diensten, het museum Dr Paul Jansen, theatergezel-schap Het Gevolg, het CAW, de fuifzaal, de academies, het archief, het centraal museumdepot, het sociaal huis, het huis van de ondernemer, een ondergrondse parking, … Stuk voor stuk initiatieven, waar verschillenden van ons zich sterk maken, dat ze deze kunnen verwezenlijken. Waarom niet alle krachten bundelen? Samen met de eigenaar en de Turnhoutse makelaars, die bereid zijn mee in een publiek-private-samenwerking te stappen, kan er op korte tijd een mooie invulling komen. Ook de Turnhoutse Maatschappij voor Huisvesting en het OCMW kunnen deelnemen. Er is dus zeer dringend nood aan de ronde tafel, die ons door de burgemeester beloofd werd in zijn nieuwjaarsrede van 2001 en door schepen Stijnen hernomen in juni. Heren, doe uw werk!

In 1997 reeds heeft AGALEV dit punt op de agenda geplaatst. Het college beloofde spoedige aktie. Daar is ondertussen niets van in huis gekomen, maar het blijft onze overtuiging dat Turnhout daar nu, meer dan ooit, nood aan heeft. Toen verwoordde ik het als volgt: “Dienstbetoon verstikt veel politiek werk. Arrangeren is een term, die vaak aan de politicus wordt gekoppeld.

Vriendjespolitiek en oneigen dienstbetoon heeft de politici terecht een slechte faam bezorgd, ook in Turnhout. Een nieuwe relatie tussen Turnhouters en hun verkozenen kan bijdragen tot het herstel van vertrouwen. AGALEV, nooit betrokken partij in dienstbetoon, heeft steeds geloofd dat de beginselen van de deontologische code het begin kunnen zijn van een eerlijke manier van politiek bedrijven.”

Hoe durven wij de term “nieuwe politieke cultuur” in de mond nemen als we niet eens onszelf aan de meest elementaire regels van correct en gewetensvol politiek handelen onderwerpen?