Groen! Turnhout

Het nieuwe bestuur is één jaar ver. De beleidsnota’s zijn geschreven. De eerste nieuwe begroting komt eraan. Dit is het moment om een aantal zaken op een rij te zetten. Schepen Haegeman verklaarde in de aanloop van de beleidsnota’s dat elke schepen met zijn desiderata eerst langs hem moest passeren. Misschien is dat de reden waarom de beleidsnota’s vooral zo hol klinken: alleen intenties, vaag geformuleerde doelstellingen, geen enkel konkreet actieplan. Het heette bij de bespreking ervan dat deze beleidsnota’ s nu in actieplannen moesten omgezet worden. Daar hebben wij tot vandaag niets meer van gehoord. Vandaar onze vraag van vandaag om uw intenties, geachte schepenen, beter verduidelijkt te zien. Onze Stad kan haar dienstverlening slechts realiseren dank zij personeel en financiën: dit zijn de twee enige werkmiddelen, die we hebben. Wat het personeel betreft hebben we 5 jaar geleden -weliswaar een kwakkelend- maar toch een personeelsbehoefte-plan goedgekeurd. Het organogram wordt opnieuw bestudeerd, aanpassingen aan het personeelskader worden in het vooruitzicht gesteld.

De stilte aan de financiële kant is echter groot. Schepen Haegeman maakt er zich in zijn beleidsnota vanaf door te stellen dat de financiële toestand weinig mogelijk maakt en verbetering enkel van de hogere overheid afhangt, omdat deze ook enkele beslissingen nam, die de financiële toestand negatief kunnen beïnvloeden. De dossiers zijn U bekend: de belastingverlaging, de politiehervorming, de liberalisering van de energiemarkt. Aan de positieve zijde onthouden we verkoop van de telenetaandelen, het optrekken van het gemeentefonds en de belofte dat de politieher-vorming niets meer mag kosten. Het moet daarom mogelijk zijn enkele simulatie uit te voeren zodat de marges van de begrotingsopmaak duidelijk zijn. We kunnen met een zekere waarschijnlijkheid nagaan wat elke maatregel ons kan kosten of kan opbrengen. Het is bijgevolg een koud kunstje om dan na te gaan wat de reserve is, waarover het bestuur beschikt om hun plannen te verwezenlijken.

En over deze plannen wil ik het nu even hebben. De legislatuur is nog jong, maar alle grote projekten hebben de revue al gepasseerd. Waar de schepenen in hun beleidsnota de diepgang mijdden en enkel de oppervlakte van hun domeinen aftasten, konstateer ik dat ze in commissies, in raden van Bestuur en in de pers uitspraken over grote verwezenlijkingen niet schuwen. Iedereen heeft ondertussen zijn verlanglijstje klaar: OCMW nieuw rusthuis masterplan, Ziekenhuis administratie, verhuis naar Blairon, herinrichting stadhuis, onderwijs nieuwe lokatie academies, nieuwe lokalen voor de handelsschool, nieuwe school Jozef Simonslaan, aankoop Kerkplein 24, cultuur masterplan, Warande parking warande, 2° podium (inrichting & infrastructuur), centraal museumdepot, verhuis archief, sport Frac, vernieuwing Sportha,l het nieuwe zwembad, vernieuwing tribune stadspark, nieuwbouw Leemshoeve, jeugd fuifzaal, politie nieuwbouw Noord Brabantlaan, RO inrichting Melkhoek, afwerking jachthaven, herinrichting stadskern, sociale zaken oprichting sociaal huis,

Over heel de legislatuur kunnen we stellen dat we jaarlijks 80 à 100 mio BEF besteden aan gebouwen en éénzelfde bedrag aan weginfrastructuur. We hebben dus 500 mio BEFter beschikking. Zelfs met heel wat creativiteit en privaat/publieke samenwerking kan dit onmogelijk gerealiseerd worden. Het lijkt ons daarom aangewezen dat het College een procedure opstart, waarbij de prioriteiten besproken worden. Uiteindelijk is het de meerderheid, die zal beslissen, maar het is niet onbelangrijk dat dit debat zo breed mogelijk gevoerd wordt: niet alleen de oppositie moet hier ook zijn inbreng hebben, maar wij zijn ervan overtuigd dat de gans Turnhoutse bevolking hierbij moet betrokken worden.

Er zullen plannen wegvallen: dit kan enkel door iedereen in dit proces te betrekken zodat allen de afwegingen kennen, die aan de basis liggen. De Turnhoutse bevolking moet mee betrokken worden in de afweging “eerst verhuis naar Blairon en pas dan een fuifzaal”. Dezelfde visie zullen we nooit hebben, maar daarom toch weten waarom de betuursmeerderheid voor deze prioritaire projekten heeft gekozen. Schepen Haegeman vraagt in zijn beleidsnota “een op democratische wijze tot stand gekomen prioriteitsafweging”. AGALEV kan dit enkel ten volle ondersteunen.