Over het bestuursakkoord van CVP en VLD
Wie de ambitie heeft een stad als Turnhout zes jaar lang te besturen, moet weten wat hij wil. De meerderheid van CVP en VLD toont zich blijkbaar vastberaden en vol goede moed; waarom zou ze anders trots een bestuursakkoord verspreiden dat de titel ‘Kwalitatief en samenhangend’ meekreeg.
Een grondige lectuur van dit hoogst merkwaardige politieke geschrift leert Agalev-Turnhout echter dat die begrippen een zeer eigenzinnige invulling gekregen hebben.
Als kwalitatief plots synoniem is voor ‘nietszeggend’ en samenhangend plots hetzelfde betekent als ‘vaag en warrig’ dan is er een probleem.
Staat u ons toe, Geachte heer burgemeester, geachte heren schepenen, beste collega’s en stadsgenoten, om dit document grondig te analyseren. Wees gerust; veel van uw tijd zal ik niet vragen.
1) Het bestuursakkoord gaat uit van een missie: Turnhout moet een “levendige centrumstad worden waar zowel bewoners als inwoners van alle sociale lagen zich goed kunnen voelen.”
Klinkt veelbelovend, maar welke concrete maatregelen de CVP-VDL-meerderheid wil nemen om die missie tot een goed einde te brengen is verre van duidelijk.
Er staat dat die maatregelen het ‘welzijn’ en de ‘welvaart’ in de stad moeten bevorderen. Dat kan door een grotere werkgelegenheid. Werken doe je in een bedrijf en die bedrijven moeten zich ergens kunnen vestigen.
Komen er dan nieuwe bedrijventerreinen, ambachtelijke zones, KMO-zones of industrieterreinen in Turnhout? Voorwaar een heet hangijzer, denk maar aan de bitsige verkiezingsstrijd in Zevendonk, waarover wij in dit bestuursakkoord eindelijk uitsluitsel hoopten te vinden.
De VLD-CVP-meerderheid blaast warm en koud. Er moet optimaal gebruik gemaakt worden van de beschikbare ruimte, zegt ze. Zachte activiteiten hebben voorrang, en bestaande industriezones moeten opgevuld worden.
Maar dan lezen we het kryptische zinnetje: “waar nodig moet een aantal zones voor KMO en bedrijventerreinen in reserve worden gehouden.”
Waar moeten die reservezones dan voorzien worden? Gaat het om extra zones? Waarschijnlijk wel, want anders zouden de “begeleidende maatregelen” zoals “buffering” die in de tekst staan niet nodig zijn.
Conclusie: er komen dus nieuwe bedrijven- of industrieterreinen in Turnhout.
De vraag blijft dan: waar?
In het hoofdstuk ‘ruimtelijke ordening’ wordt daarop geen antwoord gegeven. Of toch wel?
Wat betekent een zinnetje als: “Landbouw en natuur ten noorden en zuiden van de stad moet in harmonie gebracht worden met de grotere rol die de stad als kern voor de regio moet spelen”
Mogen wij, geachte heer burgemeester en geachte schepenen, concluderen dat de landbouwzones in Zevendonk “in harmonie zullen worden gebracht” met een nieuwe industriezone?
2) Turnhout wil niet alleen een grotere rol spelen op economisch vlak. Er mag, zo lezen we in de tekst, geen stilstand zijn in de uitbouw van de stad.
Met name worden genoemd: de plannen voor een nieuwe wijk in de Melkhoek, het Blaironproject, de jachthaven, BPA’s voor zonevreemde inrichtingen.
Waarom rept dit bestuursakkoord met geen woord over de megaprojecten die de verkiezingscampagne zo hebben gedomineerd. Geen woord over Brepols, geen letter over de Nieuwe Erven en geen jota over de plannen op de gronden-Lenaerts aan de Graatakker.
Of betekent het ongunstig advies voor het cinemacomplex in de Graatakker en het spelletje schaduwboksen over het Milieu Effecten Rapport van de Nieuwe Erven, dan toch een verdoken keuze voor Brepols?
Een feit is zeker: een beslissing in deze heikele dossiers is cruciaal voor een ander belangrijk hoodstuk in het bestuursakkoord: de mobiliteit.
Agalev-Turnhout juicht uit volle borst toe dat de CVP-VLD-meerderheid het centrum autoluw wil maken. Een van de belangrijkste pijlers waarop dit nieuwe mobiliteitsbeleid moet steunen is de bouw van een ondergrondse parking naast De Warande.
Betekent dit dat de plannen van de projectontwikkelaar die de Brepolsterreinen wil omtoveren tot een shoppingcentrum, gewijzigd zullen worden, of zal de heer Mölleman ook nog eens een parking van meer dan 1000 plaatsen mogen bouwen, op amper vijfhonderd meter van de Warande-parking en op een boogscheut van de publieke parkings in de Vianestraat?
Volgens Agalev-Turnhout kan het stadsbestuur onmogelijk een adequaat mobiliteitsbeleid uittekenen zonder eerst klaarheid te scheppen in de grote megaprojecten die allemaal ongeziene verkeersstromen zullen genereren, ofwel naar het hart, ofwel naar de rand van de stad.
De vraag blijft dus: wat met Brepols, wat met de Nieuwe Erven?
In een bijlage bij het bestuursakkoord – die handelt over het Regionaal Stedelijk Gebied Turnhout – is in dit verband ook nieuws te rapen. Zo zou deze maand de studie afgerond worden over de mobiliteitsproblemen van het gebied. Alsof die problemen nog dezelfde zullen zijn wanneer er een shoppingcentrum wordt gebouwd op de Grote Markt of aan de Ringlaan. Geen wonder dat de beslissingen over de afbakening van het stedelijk gebied in alle stilte uitgesteld werden; over de verkiezingen getild zeg maar. Nu is de tijd om knopen door te hakken echter aangebroken.
3) Het milieu is nog zo’n thema dat Agalev-Turnhout zeer nauw aan het hart ligt. In het bestuursakkoord lezen we daarover het intrigerende zinnetje: “aanpassing ophaalconcept en bijhorende retributie”
Wat betekent dat? Dat de Turnhoutenaar zal belast worden per kilo vuilnis die hij laat ophalen of dat de forfairaire belasting – die onrechtvaardig is – zal worden verhoogd om de stijgende kosten van de afvalophaling te dekken? Opnieuw maakt uw prestigieuze bestuursakkoord ons en de bevolking van Turnhout geen spatje wijzer.
Geld is trouwens een onderwerp waarover slechts in zeer omfloerste bewoordingen wordt gesproken in uw tekst, meneer de burgemeester, mijne heren de schepenen.
Zo kondigt u aan dat Turnhout “op paritaire basis” zal deelnemen aan de fusie van de ziekenhuizen. Hoevel miljoenen die evenredige inbreng zal kosten, krijgen we niet te lezen.
Over de gemeentebelastingen is het opnieuw vaagheid troef in uw tekst. Er staat geen engagement in dat de belastingen niet zullen stijgen. Integendeel een wat verborgen zinnetje doet zelfs het tegendeel vermoeden: “Het komt erop neer de bevolking te confronteren met de financiële implicaties van de eigen verlangens.”
Dat is uiteraard een vrij originele kijk op de zaken: wanneer de belastingen stijgen dan is dat de schuld van de burgers die steeds meer vragen van het stadsbestuur. Is dat zo? Wil de meerderheid daarmee zeggen dat niet zij, maar wel de bevolking de stad bestuurt. Van vaandelvlucht gesproken. Als de stad de belastingen kan verlagen dan is dat omdat de meerderheid zuinig bestuurd heeft, als de belastingen stijgen dan is dat te wijten aan de ‘verlangens’ van de bevolking. Vreemde en een tikkeltje laffe redenering, vinden we.
4) De Turnhoutse jongeren hebben op het eerste gezicht dan weer iets om naar uit te zien. Ze moeten, zo lezen we in een ronkende paragraaf dat ze “ruimte moeten krijgen om te spelen, te fuiven, zich te verenigen, mekaar te ontmoeten en om zich te vormen.”
Waar die ruimte precies moet komen, een fuifzaal bijvoorbeeld die de jeugdraad al jarenlang vraagt, is echter al even onduidelijk als voor de verkiezingen.
Kortom. Het bestuursakkoord dat de meerderheid hier vandaag aan de gemeenteraad presenteert is een toonbeeld van vaagheid en onsamenhangendheid. Er wordt geen enkel concreet antwoord gegeven op de problemen waarmee deze stad vandaag kampt. De beleidskeuzes zijn vaak tegenstrijdig en er is geen sprake van transparantie in de besluitvorming.
Als dit bestuursakkoord model staat voor de beleidsbrieven die de individuele schepenen ons nog zullen presenteren dan is het droevig gesteld met de politieke praktijk in deze stad. Dan wordt de gemeenteraad eens te meer gedegradeerd tot een bezigheidstherapie waarbij de meerderheid haar inzichten weigert te laten toetsen aan die van de oppositie. Agalev-Turnhout zal in elk geval alles doen om de meerderheid ertoe aan te zetten in alle dossiers een zo groot mogelijke openheid van zaken te verschaffen.
Dit bestuursakkoord is een politiek non-event dat ons met evenveel vragen achterlaat als voorheen. Een levendige centrumstad verdient een levendig politiek debat, geen steriel spel van meerderheid tegen oppositie. Wij hadden gehoopt dat CVP en VLD dit keer zou hebben gekozen voor een meer volwassen aanpak. Het heeft niet mogen zijn.
